Selecteer een pagina
Door: Denise Dieben

“Jona was in de zee en toen werd hij opgepeuzeld door een hele grote walvis en een paar dagen later kwam hij er weer uitlopen. En Jona is een meisje!” Dat is het verslag dat mijn dochter van nét 4 jaar oud mij al de hele middag verteld. Ze heeft het natuurlijk over de vakantie bijbelclub. 

Nu moet je weten dat mijn dochter op dit moment alles een meisje vind. De postbode? Dat is eigenlijk een meisje. Een politieagent? Ook een meisje! En papa dan? Dat was vroeger een meisje, toen hij nog klein was. En de bank is ook een meisje en die boom daar ook. En dit verslagje dat ik nu aan het tikken ben…ik denk dat dit ook een meisje is. 

En dus is Jona ook een meisje. Maar je mag wel gewoon hij zeggen, want dat zeiden ze in het verhaal ook. Ze heeft goed opgelet die kleine meid van ons. Het was een mooie ochtend. Spannend, want ze mocht er alleen heen, zonder papa en mama maar wel met haar grote zus. Die is al 10 en vond het wel leuk om iets samen met haar zusje te doen.  

Een verslag vanuit de ogen van een 4-jarige: Zus en ik waren daar samen helemaal alleen. Maar dat was niet erg, want heel veel kinderen waren daar zonder papa en mama. Er was een mevrouw en die kon heel goed vertellen en die ging ook op ons letten. En er hingen bordjes zodat je kon zien wat we gingen doen en wanneer het tijd was om naar huis te gaan. We gingen liedjes zingen. Dat ging over Jona in de zee. En daarna mochten we knutselen en iedereen mocht 1 ding kiezen om te maken of te kleuren. Maar de grote kinderen gingen naar buiten voor een spel. En er stond een grote walvis op het podium, dat was een neppe, geen echte. En Jona zat daar in. Die zat in de buik van de walvis. Want hij was in de zee gegooid en toen was hij in de walvis maar later liep hij er weer uit. En Jona was een meisje en er was ook nog een ander meisje. Die was naast Jona maar ik weet niet hoe die heette. En dat meisje heeft een schatkist voor Jona opgegraven. En daarna gingen we weer zingen over Jona in een boot. Het waren leuke liedjes. En we gingen ook weer op de bank zitten. En aan het einde mochten we met onze ogen dicht zitten en gingen we nog een liedje zingen.  

Of het verslag helemaal klopt of dat er hier en daar wat kleuterfantasie tussen zit? Dat durf ik niet met zekerheid te zeggen, ik was er immers niet bij. Of het een geslaagde ochtend was? Daar ben ik wel heel zeker van. Ik heb het laatste stukje van de afsluiting gezien en ik zag allemaal vrolijke kindergezichten die gewoon een ontzettend leuke ochtend hebben gehad. En ik zag opgewonden, twinkelende ogen, diep onder de indruk van die Jona, die dat toch maar allemaal beleefd heeft.  

 

Delen